Inwentarz Strategii Radzenia Sobie (CSI), ang. Coping Strategies Inventory (CSI) – poniżej opisujemy, co ocenia to narzędzie, u jakich pacjentów się je stosuje, jak przebiega badanie i jak interpretować wynik. Omawiamy też wyniki badań nad rzetelnością i trafnością oraz wskazujemy publikację źródłową.
Co mierzy Inwentarz Strategii Radzenia Sobie (CSI)?
Inwentarz Strategii Radzenia Sobie (CSI) to kwestionariusz oceniający strategie radzenia sobie z konkretną stresującą sytuacją. Obejmuje osiem strategii pierwszorzędowych (np. rozwiązywanie problemów, restrukturyzację poznawczą, poszukiwanie wsparcia społecznego, wycofanie społeczne, samokrytykę), grupowanych w strategie zaangażowania i unikania. Pozwala też ocenić, czy badany koncentrował się głównie na problemie, czy na emocjach. Inwentarz opracowali Tobin, Holroyd, Reynolds i Wigal (1989).
Dla jakich pacjentów jest przeznaczone narzędzie?
CSI stosuje się u młodzieży i dorosłych – w psychologii klinicznej i zdrowia oraz w badaniach nad stresem i chorobami przewlekłymi – gdy trzeba opisać, jak badany radzi sobie z konkretną trudną sytuacją. Wyniki pomagają w psychoterapii, np. w pracy nad strategiami unikowymi. Nie należy go mylić z CISS (Kwestionariuszem Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych), który ma polską adaptację.
Jak przeprowadzić badanie krok po kroku
Badany opisuje stresujące wydarzenie z ostatniego miesiąca, a następnie ocenia 72 stwierdzenia dotyczące sposobów radzenia sobie z nim w skali 1–5 (od „wcale” do „bardzo”). Pozycje tworzą 8 skal pierwszorzędowych: rozwiązywanie problemów, restrukturyzację poznawczą, wyrażanie emocji i poszukiwanie wsparcia społecznego (strategie zaangażowania) oraz unikanie problemu, myślenie życzeniowe, samokrytykę i wycofanie społeczne (strategie unikania). Wypełnienie trwa 15–20 minut.
Inwentarz Strategii Radzenia Sobie (CSI) – materiały źródłowe w PDF
Poniżej znajdziesz linki do materiałów w formacie PDF: publikacji źródłowych, opisów narzędzia oraz polskich opracowań i badań walidacyjnych. Pliki z sekcji „materiały w języku polskim” to przede wszystkim artykuły i opracowania – nie zawsze zawierają sam formularz. Status praw autorskich narzędzia nie został przez nas potwierdzony – przed skopiowaniem lub udostępnieniem formularza sprawdź warunki u autorów.
Interpretacja wyników
Wyniki skal sumuje się w skale drugiego i trzeciego rzędu: zaangażowanie i unikanie, skoncentrowane na problemie i na emocjach. Przewaga strategii zaangażowania wiąże się zwykle z lepszym przystosowaniem, a strategii unikania (zwłaszcza samokrytyki i wycofania) – z większym nasileniem objawów depresji i lęku. Kwestionariusz nie ma progów klinicznych; wyniki interpretuje się porównawczo i w odniesieniu do konkretnej sytuacji opisanej przez badanego.
Rzetelność, trafność, czułość i swoistość – co mówią badania
CSI opisuje strategie radzenia sobie z konkretną sytuacją stresową i nie jest testem diagnostycznym. W pracy Tobina i wsp. (1989) osiem skal pierwszorzędowych miało dobrą spójność wewnętrzną i układało się w strategie zaangażowania i unikania; większe nasilenie strategii unikowych wiązało się z gorszym samopoczuciem psychicznym. Brak polskiej adaptacji.
Publikacja źródłowa: Tobin DL, Holroyd KA, Reynolds RV, Wigal JK, Cognit Ther Res 1989.
Podobne skale i kwestionariusze
Style radzenia sobie ze stresem mierzy Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych (CISS), mający polską adaptację, a strategie radzenia sobie – Inwentarz do Pomiaru Radzenia Sobie ze Stresem (Mini-COPE). Przekonanie o własnej skuteczności w radzeniu sobie ocenia Skala Własnej Skuteczności w Radzeniu Sobie (CSES), a objawy depresji, lęku i stresu – Skale Depresji, Lęku i Stresu (DASS-21).
Źródła i dalsza lektura
Materiał ma charakter informacyjny i jest przeznaczony dla profesjonalistów ochrony zdrowia. Nie zastępuje oryginalnego podręcznika narzędzia, szkolenia wymaganego przez autorów ani oceny klinicznej.
