Skala Trudności w Regulacji Emocji (DERS), ang. Difficulties in Emotion Regulation Scale (DERS) – poniżej opisujemy, co ocenia to narzędzie, u jakich pacjentów się je stosuje, jak przebiega badanie i jak interpretować wynik. Omawiamy też wyniki badań nad rzetelnością i trafnością oraz wskazujemy publikację źródłową.
Film: Skala Trudności w Regulacji Emocji (DERS) – omówienie
Co mierzy Skala Trudności w Regulacji Emocji (DERS)?
Skala Trudności w Regulacji Emocji (DERS) mierzy, w jakim stopniu osoba ma problemy z rozpoznawaniem, rozumieniem, akceptowaniem i kontrolowaniem swoich emocji oraz z działaniem zgodnym z celami, gdy przeżywa silne emocje. Obejmuje sześć obszarów: brak akceptacji emocji, trudności w realizacji celów, trudności z kontrolą impulsów, brak świadomości emocji, ograniczony dostęp do strategii regulacji i brak jasności emocji. Opiera się na wielowymiarowym modelu regulacji emocji Gratz i Roemer.
Dla jakich pacjentów jest przeznaczone narzędzie?
DERS stosuje się u młodzieży i dorosłych – w psychologii klinicznej, psychoterapii (zwłaszcza w terapii dialektyczno-behawioralnej i terapiach poznawczo-behawioralnych) i badaniach naukowych. Jest przydatna u osób z zaburzeniem osobowości borderline, samouszkodzeniami, zaburzeniami odżywiania, uzależnieniami, PTSD, depresją i zaburzeniami lękowymi. Pomaga określić, które umiejętności regulacji emocji warto rozwijać, i ocenić efekty terapii.
Jak przeprowadzić badanie krok po kroku
DERS (Gratz i Roemer) zawiera 36 stwierdzeń ocenianych w skali 1–5 (od „prawie nigdy” do „prawie zawsze”); część pozycji punktuje się odwrotnie. Wynik łączny wynosi 36–180 pkt. Wyniki liczy się też osobno dla każdej z 6 podskal. Dostępne są wersje skrócone (DERS-16, DERS-18).
Skala Trudności w Regulacji Emocji (DERS) – materiały źródłowe w PDF
Poniżej znajdziesz linki do materiałów w formacie PDF: publikacji źródłowych, opisów narzędzia oraz polskich opracowań i badań walidacyjnych. Pliki z sekcji „materiały w języku polskim” to przede wszystkim artykuły i opracowania – nie zawsze zawierają sam formularz. Narzędzie jest chronione prawem autorskim. Do użytku klinicznego zwykle można je stosować bezpłatnie, ale kopiowanie formularza do publikacji, materiałów szkoleniowych lub zastosowań komercyjnych wymaga zgody właściciela praw.
Interpretacja wyników
Wyższy wynik oznacza większe trudności w regulacji emocji. Skala nie ma oficjalnych progów – wyniki porównuje się ze średnimi w populacji ogólnej i klinicznej (osoby z zaburzeniem osobowości borderline, samookaleczeniami czy zaburzeniami odżywiania uzyskują wyraźnie wyższe wyniki). Profil podskal wskazuje, które umiejętności warto ćwiczyć w terapii (np. w DBT).
Rzetelność, trafność, czułość i swoistość – co mówią badania
DERS mierzy trudności w regulacji emocji, a nie rozpoznaje zaburzeń. W pracy Gratz i Roemer (2004) skala miała wysoką spójność wewnętrzną (alfa 0,93) i dobrą rzetelność test–retest, a wyższe wyniki wiązały się z samouszkodzeniami i innymi problemami klinicznymi. W późniejszych analizach podskala świadomości emocji okazała się najsłabsza, co skłoniło badaczy do opracowania wersji skróconych.
Publikacja źródłowa: Gratz KL, Roemer L, J Psychopathol Behav Assess 2004.
Podobne skale i kwestionariusze
Strategie regulacji emocji (przewartościowanie poznawcze i tłumienie ekspresji) mierzy Kwestionariusz Regulacji Emocji (ERQ), a uważność – Pięciowymiarowy Kwestionariusz Uważności (FFMQ). Impulsywność ocenia Skala Impulsywności Barratta (BIS-11), a radzenie sobie ze stresem – Mini-COPE i CISS. DERS wyróżnia się tym, że opisuje trudności w kilku obszarach regulacji emocji jednocześnie.
Źródła i dalsza lektura
Film instruktażowy (w języku angielskim)
Materiał ma charakter informacyjny i jest przeznaczony dla profesjonalistów ochrony zdrowia. Nie zastępuje oryginalnego podręcznika narzędzia, szkolenia wymaganego przez autorów ani oceny klinicznej.
