Numeryczna Skala Oceny Bólu (NRS), ang. Numeric Pain Rating Scale (NPRS) – poniżej opisujemy, co ocenia to narzędzie, u jakich pacjentów się je stosuje, jak przebiega badanie i jak interpretować wynik. Omawiamy też wyniki badań nad rzetelnością i trafnością oraz wskazujemy publikację źródłową.
Film: Numeryczna Skala Oceny Bólu (NRS) – omówienie
https://www.youtube.com/watch?v=irJkWDPprHU
Co mierzy Numeryczna Skala Oceny Bólu (NRS)?
Numeryczna Skala Oceny Bólu (NRS) to najczęściej stosowana jednowymiarowa skala natężenia bólu. Pacjent określa natężenie bólu liczbą od 0 (brak bólu) do 10 (najsilniejszy ból, jaki można sobie wyobrazić). Skala jest prosta, szybka, nie wymaga materiałów i można ją stosować ustnie, na piśmie, a nawet telefonicznie. Wynik łatwo zapisać w dokumentacji i porównywać w czasie, dlatego NRS jest standardem oceny bólu w wielu szpitalach i zaleceniach towarzystw naukowych.
Dla jakich pacjentów jest przeznaczone narzędzie?
NRS stosuje się u dorosłych i dzieci od ok. 8. roku życia, które rozumieją liczby i ich kolejność – w chirurgii, opiece pooperacyjnej, szpitalnych oddziałach ratunkowych, onkologii, opiece paliatywnej, fizjoterapii i leczeniu bólu przewlekłego. Pozwala monitorować skuteczność leczenia przeciwbólowego, także kilka razy dziennie. U osób z zaburzeniami poznawczymi lub zaburzeniami mowy oraz u małych dzieci lepiej sprawdzają się skale słowne, obrazkowe lub obserwacyjne.
Jak przeprowadzić badanie krok po kroku
Pacjent ocenia natężenie bólu liczbą od 0 do 10, gdzie 0 oznacza brak bólu, a 10 najsilniejszy ból, jaki można sobie wyobrazić. Pytanie zadaje się ustnie lub na piśmie; może ono dotyczyć bólu obecnego, najsilniejszego, najsłabszego i przeciętnego w ostatnich 24 godzinach lub w ostatnim tygodniu. Skalę rozumie większość dorosłych i dzieci od ok. 8 lat; u osób z zaburzeniami poznawczymi lepiej sprawdzają się skale słowne lub obserwacyjne.
Numeryczna Skala Oceny Bólu (NRS) – materiały źródłowe w PDF
Poniżej znajdziesz linki do materiałów w formacie PDF: publikacji źródłowych, opisów narzędzia oraz polskich opracowań i badań walidacyjnych. Pliki z sekcji „materiały w języku polskim” to przede wszystkim artykuły i opracowania – nie zawsze zawierają sam formularz. Narzędzie można stosować w praktyce klinicznej bez opłat; kopiując lub publikując formularz, podaj źródło (autorów i publikację oryginalną).
Interpretacja wyników
Najczęściej przyjmuje się: 1–3 – ból łagodny, 4–6 – umiarkowany, 7–10 – silny. Zmniejszenie natężenia o co najmniej 2 pkt lub 30% uznaje się za istotną klinicznie poprawę, a o 50% – za znaczną. Wynik ≥4 jest zwykle sygnałem do modyfikacji leczenia przeciwbólowego. Ponieważ ocena jest subiektywna, porównuje się wyniki tego samego pacjenta w czasie, a nie różnych pacjentów; liczba nie mówi też, jak ból wpływa na funkcjonowanie – warto zapytać o sen, aktywność i nastrój.
Rzetelność, trafność, czułość i swoistość – co mówią badania
NRS mierzy natężenie bólu i nie rozpoznaje jego przyczyny. Skala ma dobrą rzetelność test–retest i silnie koreluje z VAS (r ok. 0,9). Farrar i wsp. (2001) wykazali, że zmniejszenie bólu o ok. 2 pkt lub 30% odpowiada istotnej klinicznie poprawie odczuwanej przez pacjenta.
Publikacja źródłowa: Downie WW i wsp., Ann Rheum Dis 1978; Farrar JT i wsp., Pain 2001.
Podobne skale i kwestionariusze
Natężenie bólu ocenia się też Wizualną Skalą Analogową (VAS) i Słowną Skalą Oceny Bólu (VRS), a u dzieci – Zrewidowaną Skalą Twarzy do Oceny Bólu (FPS-R). Wpływ bólu na codzienne funkcjonowanie mierzy Krótki Inwentarz Bólu (BPI), a charakter bólu – Kwestionariusz Bólu McGill (MPQ). U pacjentów, którzy nie mogą sami ocenić bólu, stosuje się skale obserwacyjne, np. Skalę FLACC lub skalę CPOT na OIT.
Źródła i dalsza lektura
Materiał ma charakter informacyjny i jest przeznaczony dla profesjonalistów ochrony zdrowia. Nie zastępuje oryginalnego podręcznika narzędzia, szkolenia wymaganego przez autorów ani oceny klinicznej.
