Inwentarz Czynników Kariery (CFI), ang. Career Factors Inventory (CFI) – poniżej opisujemy, co ocenia to narzędzie, u jakich pacjentów się je stosuje, jak przebiega badanie i jak interpretować wynik. Omawiamy też wyniki badań nad rzetelnością i trafnością oraz wskazujemy publikację źródłową.
Co mierzy Inwentarz Czynników Kariery (CFI)?
Inwentarz Czynników Kariery (CFI) to kwestionariusz samooceny, który mierzy trudności w podejmowaniu decyzji zawodowych. Obejmuje cztery skale: potrzebę informacji o zawodach i ścieżkach kariery, potrzebę lepszego poznania siebie, lęk związany z wyborem zawodu oraz ogólne niezdecydowanie. Dwie pierwsze skale dotyczą braku informacji, a dwie kolejne – czynników emocjonalnych i osobowościowych. Inwentarz opracowali Chartrand, Robbins, Morrill i Boggs (1990).
Dla jakich pacjentów jest przeznaczone narzędzie?
CFI jest przeznaczony dla uczniów szkół średnich, studentów i młodych dorosłych – w doradztwie zawodowym i edukacyjnym, poradniach psychologiczno-pedagogicznych, biurach karier uczelni oraz w badaniach naukowych. Pomaga ustalić, co utrudnia wybór zawodu, i dobrać odpowiednią formę wsparcia. Narzędzie nie ma oficjalnej polskiej adaptacji z normami, dlatego wyniki mają charakter orientacyjny.
Jak przeprowadzić badanie krok po kroku
CFI zawiera 21 stwierdzeń ocenianych w 5-stopniowej skali, od „zdecydowanie się nie zgadzam” do „zdecydowanie się zgadzam”. Pozycje tworzą cztery skale: potrzebę informacji o karierze, potrzebę wiedzy o sobie, lęk przed wyborem zawodu i ogólne niezdecydowanie. Wynik każdej skali to suma odpowiedzi na należące do niej pozycje. Kwestionariusz wypełnia się samodzielnie w ok. 10 minut, zwykle na początku procesu doradztwa zawodowego.
Inwentarz Czynników Kariery (CFI) – materiały źródłowe w PDF
Poniżej znajdziesz linki do materiałów w formacie PDF: publikacji źródłowych, opisów narzędzia oraz polskich opracowań i badań walidacyjnych. Pliki z sekcji „materiały w języku polskim” to przede wszystkim artykuły i opracowania – nie zawsze zawierają sam formularz. Status praw autorskich narzędzia nie został przez nas potwierdzony – przed skopiowaniem lub udostępnieniem formularza sprawdź warunki u autorów.
Interpretacja wyników
Wyniki interpretuje się dla każdej skali osobno; wyższy wynik oznacza większe trudności w danym obszarze. Wysokie wyniki w skalach dotyczących informacji wskazują, że pomocne będą informacje o zawodach i ćwiczenia samopoznania, a wysokie wyniki lęku i niezdecydowania – na potrzebę pracy nad emocjami i umiejętnością podejmowania decyzji.
Wysokie ogólne niezdecydowanie, dotyczące także innych sfer życia, może wymagać wsparcia psychologicznego, a nie tylko doradztwa zawodowego. Kwestionariusz nie ma progów klinicznych, a normy pochodzą z badań amerykańskich studentów.
Rzetelność, trafność, czułość i swoistość – co mówią badania
CFI mierzy trudności w podejmowaniu decyzji zawodowych, a nie rozpoznaje zaburzeń. W pracy Chartrand i wsp. (1990) cztery skale – potrzeba informacji o karierze, potrzeba wiedzy o sobie, lęk przed wyborem zawodu i ogólne niezdecydowanie – miały zadowalającą spójność wewnętrzną i stabilność w czasie.
Publikacja źródłowa: Chartrand JM, Robbins SB, Morrill WH, Boggs K, J Couns Psychol 1990.
Podobne skale i kwestionariusze
Gotowość do podejmowania decyzji zawodowych mierzy Inwentarz Dojrzałości Zawodowej (CMI), a przystosowanie do studiów – Kwestionariusz Adaptacji Studenta do Uczelni (SACQ). Ogólną samoocenę ocenia Skala Samooceny Rosenberga (SES). W doradztwie zawodowym stosuje się też kwestionariusze zainteresowań zawodowych oparte na teorii Hollanda.
Źródła i dalsza lektura
Materiał ma charakter informacyjny i jest przeznaczony dla profesjonalistów ochrony zdrowia. Nie zastępuje oryginalnego podręcznika narzędzia, szkolenia wymaganego przez autorów ani oceny klinicznej.
