Miara integracji ze społecznością (CIM), ang. Community Integration Measure (CIM) – poniżej opisujemy, co ocenia to narzędzie, u jakich pacjentów się je stosuje, jak przebiega badanie i jak interpretować wynik. Omawiamy też wyniki badań nad rzetelnością i trafnością oraz wskazujemy publikację źródłową.
Co mierzy Miara integracji ze społecznością (CIM)?
Miara integracji ze społecznością (Community Integration Measure, CIM) to krótki kwestionariusz oceniający subiektywne poczucie przynależności do społeczności. Zawiera 10 stwierdzeń dotyczących m.in. poczucia akceptacji, wiedzy o tym, co dzieje się w okolicy, bliskich relacji, poczucia przydatności i niezależności. Odpowiedzi udziela się w pięciostopniowej skali. Kwestionariusz opracowali McColl i wsp. (2001).
Dla jakich pacjentów jest przeznaczone narzędzie?
CIM przeznaczona jest dla dorosłych po urazie mózgu i z innymi schorzeniami neurologicznymi, a także dla osób z niepełnosprawnością wracających do życia w społeczności. Stosują ją terapeuci zajęciowi, pracownicy socjalni, psycholodzy i zespoły rehabilitacyjne. Uzupełnia miary obiektywnego uczestnictwa, takie jak CIQ, o perspektywę samego badanego.
Jak przeprowadzić badanie krok po kroku
Badany ocenia 10 stwierdzeń w 5-stopniowej skali, od „zdecydowanie się nie zgadzam” (1) do „zdecydowanie się zgadzam” (5). Stwierdzenia dotyczą m.in. poczucia przynależności do miejsca zamieszkania, akceptacji przez innych, wiedzy o tym, co dzieje się w okolicy, tego, czy ma się bliskie osoby i ludzi, z którymi można spędzać czas, a także poczucia przydatności i niezależności. Wynik jest sumą punktów (10–50). Kwestionariusz wypełnia się samodzielnie lub w wywiadzie w ciągu kilku minut.
Miara integracji ze społecznością (CIM) – materiały źródłowe w PDF
Poniżej znajdziesz linki do materiałów w formacie PDF: publikacji źródłowych, opisów narzędzia oraz polskich opracowań i badań walidacyjnych. Pliki z sekcji „materiały w języku polskim” to przede wszystkim artykuły i opracowania – nie zawsze zawierają sam formularz. Narzędzie można stosować w praktyce klinicznej bez opłat; kopiując lub publikując formularz, podaj źródło (autorów i publikację oryginalną).
Interpretacja wyników
Wyższy wynik oznacza silniejsze poczucie integracji ze społecznością. Kwestionariusz nie ma progów klinicznych – wyniki porównuje się z grupą odniesienia lub w czasie. Odpowiedzi na poszczególne stwierdzenia wskazują, czego badanemu najbardziej brakuje, np. kontaktów społecznych, poczucia akceptacji czy niezależności.
CIM opisuje subiektywne odczucia, a nie liczbę wykonywanych aktywności – osoba, która rzadko wychodzi z domu, może czuć się dobrze zintegrowana i odwrotnie. Dlatego wynik interpretuje się razem z miarami obiektywnego uczestnictwa.
Rzetelność, trafność, czułość i swoistość – co mówią badania
CIM mierzy subiektywne poczucie integracji, a nie rozpoznaje zaburzeń. W pracy McColl i wsp. (2001) u osób po urazie mózgu kwestionariusz miał dobrą spójność wewnętrzną i rzetelność test–retest oraz odróżniał osoby po urazie od grupy porównawczej.
Publikacja źródłowa: McColl MA i wsp., Brain Inj 2001.
Podobne skale i kwestionariusze
Obiektywne uczestnictwo w domu, społeczności i pracy mierzy Kwestionariusz integracji społecznej (CIQ), a codzienne aktywności i role – Ocena Codziennych Aktywności i Ról Społecznych (LIFE-H). Uczestnictwo i zadowolenie z niego ocenia Skala Utrecht do Oceny Uczestnictwa (USER-P), a spostrzegane wsparcie – Wielowymiarowa Skala Spostrzeganego Wsparcia Społecznego (MSPSS).
Źródła i dalsza lektura
Film instruktażowy (w języku angielskim)
Materiał ma charakter informacyjny i jest przeznaczony dla profesjonalistów ochrony zdrowia. Nie zastępuje oryginalnego podręcznika narzędzia, szkolenia wymaganego przez autorów ani oceny klinicznej.
