Kwestionariusz Adaptacji Studenta do Uczelni (SACQ), ang. Student Adaptation to College Questionnaire (SACQ) – poniżej opisujemy, co ocenia to narzędzie, u jakich pacjentów się je stosuje, jak przebiega badanie i jak interpretować wynik. Omawiamy też wyniki badań nad rzetelnością i trafnością oraz wskazujemy publikację źródłową.
Co mierzy Kwestionariusz Adaptacji Studenta do Uczelni (SACQ)?
Kwestionariusz Adaptacji Studenta do Uczelni (SACQ) mierzy, jak student przystosowuje się do wymagań studiów. Zawiera 67 stwierdzeń tworzących cztery podskale: przystosowanie akademickie (motywacja, wysiłek, wyniki w nauce), przystosowanie społeczne (relacje, udział w życiu uczelni), przystosowanie osobisto-emocjonalne (samopoczucie psychiczne i fizyczne) oraz przywiązanie do uczelni (zadowolenie z wyboru i poczucie przynależności). Kwestionariusz opracowali Baker i Siryk (1984, 1989).
Dla jakich pacjentów jest przeznaczone narzędzie?
SACQ stosuje się u studentów, zwłaszcza pierwszego roku – w poradniach psychologicznych i biurach wsparcia studentów, programach adaptacyjnych i badaniach nad przystosowaniem do studiów. Pomaga wcześnie wykryć studentów z trudnościami, zagrożonych rezygnacją ze studiów, i zaplanować wsparcie. Korzystają z niego psycholodzy, doradcy akademiccy i badacze. Wypełnienie trwa 15–20 minut.
Jak przeprowadzić badanie krok po kroku
Student ocenia, w jakim stopniu każde stwierdzenie odnosi się do niego obecnie (w ostatnich kilku dniach), w 9-stopniowej skali – od „zupełnie do mnie nie pasuje” do „całkowicie do mnie pasuje”. Część stwierdzeń opisuje trudności, a część – dobre przystosowanie; te pierwsze punktuje się odwrotnie. Wyniki podskal i wynik ogólny oblicza się według klucza i przelicza na wyniki T na podstawie norm amerykańskich. Kwestionariusz można wypełnić w grupie lub indywidualnie.
Kwestionariusz Adaptacji Studenta do Uczelni (SACQ) – skąd uzyskać formularz
Dla tego narzędzia nie udostępniamy plików do pobrania. Kwestionariusz SACQ wraz z podręcznikiem i normami wydaje Western Psychological Services (WPS) – formularze są chronione prawem autorskim i należy je uzyskać od wydawcy.
Interpretacja wyników
Wyższy wynik oznacza lepsze przystosowanie. Wynik T poniżej 40 (ponad jedno odchylenie standardowe poniżej średniej) wskazuje na wyraźne trudności w danym obszarze. Niskie wyniki w podskali przywiązania do uczelni najlepiej przewidują rezygnację ze studiów, a niskie wyniki w podskali osobisto-emocjonalnej mogą wskazywać na potrzebę pomocy psychologicznej.
Ponieważ normy są amerykańskie, w Polsce wyniki interpretuje się porównawczo – w odniesieniu do innych studentów tej samej uczelni lub do wcześniejszego badania. Profil podskal pomaga dobrać rodzaj wsparcia, np. pomoc w organizacji nauki, integrację społeczną czy konsultację psychologiczną.
Rzetelność, trafność, czułość i swoistość – co mówią badania
SACQ mierzy przystosowanie do studiów i nie ma zastosowania diagnostycznego. W pracach Bakera i Siryka skala ogólna miała wysoką spójność wewnętrzną (ok. 0,92–0,95), a niskie wyniki, zwłaszcza w podskali przywiązania do uczelni, przewidywały rezygnację ze studiów.
Publikacja źródłowa: Baker RW, Siryk B, J Couns Psychol 1984; Baker RW, Siryk B, SACQ Manual, Western Psychological Services 1989.
Podobne skale i kwestionariusze
Objawy depresji, lęku i stresu u studentów mierzą Skale Depresji, Lęku i Stresu (DASS-21), a odczuwany stres – Skala Odczuwanego Stresu (PSS-10). Spostrzegane wsparcie społeczne ocenia Wielowymiarowa Skala Spostrzeganego Wsparcia Społecznego (MSPSS), a poczucie osamotnienia – Skala Samotności UCLA (R-UCLA).
Materiał ma charakter informacyjny i jest przeznaczony dla profesjonalistów ochrony zdrowia. Nie zastępuje oryginalnego podręcznika narzędzia, szkolenia wymaganego przez autorów ani oceny klinicznej.