Skala Taktyk Konfliktowych (CTS2), ang. Revised Conflict Tactics Scales (CTS2) – poniżej opisujemy, co ocenia to narzędzie, u jakich pacjentów się je stosuje, jak przebiega badanie i jak interpretować wynik. Omawiamy też wyniki badań nad rzetelnością i trafnością oraz wskazujemy publikację źródłową.
Co mierzy Skala Taktyk Konfliktowych (CTS2)?
Skala Taktyk Konfliktowych (CTS2) Strausa mierzy, jak często partnerzy w związku stosują różne zachowania podczas konfliktów – od negocjacji, przez agresję psychiczną, po przemoc fizyczną i seksualną oraz wynikające z nich obrażenia. Pytania dotyczą zarówno zachowań badanego wobec partnera, jak i partnera wobec badanego. Jest najczęściej stosowanym na świecie narzędziem do pomiaru przemocy w bliskich związkach. Wersję zrewidowaną opracowali Straus i wsp. (1996).
Dla jakich pacjentów jest przeznaczone narzędzie?
CTS2 stosuje się u dorosłych w związkach partnerskich, a także u młodzieży w związkach – w badaniach epidemiologicznych nad przemocą domową, w pracy socjalnej, psychologii klinicznej, terapii par i interwencji kryzysowej. Pomaga rozpoznać skalę i rodzaj przemocy oraz zaplanować pomoc. Wypełnienie trwa ok. 10–15 minut. Badanie przeprowadza się w warunkach zapewniających bezpieczeństwo i poufność, bez obecności partnera. Dla relacji rodzic–dziecko opracowano wersję CTSPC.
Jak przeprowadzić badanie krok po kroku
Kwestionariusz zawiera 39 par pytań (78 pozycji): każde zachowanie dotyczy osobno badanego i jego partnera. Pytania tworzą 5 skal: negocjacje, agresja psychiczna, napaść fizyczna, przymus seksualny i obrażenia. Badany określa, ile razy dane zachowanie wystąpiło w ostatnim roku: nigdy, raz, dwa razy, 3–5, 6–10, 11–20 lub ponad 20 razy, albo zaznacza, że zdarzyło się wcześniej, ale nie w ostatnim roku. Skale agresji, napaści, przymusu i obrażeń mają podskale form łagodnych i ciężkich.
Skala Taktyk Konfliktowych (CTS2) – materiały źródłowe w PDF
Poniżej znajdziesz linki do materiałów w formacie PDF: publikacji źródłowych, opisów narzędzia oraz polskich opracowań i badań walidacyjnych. Pliki z sekcji „materiały w języku polskim” to przede wszystkim artykuły i opracowania – nie zawsze zawierają sam formularz. Formularze i normy tego narzędzia są chronione prawem autorskim i dystrybuowane odpłatnie przez wydawcę – nie udostępniamy ich. Oryginalną wersję należy uzyskać od wydawcy.
Interpretacja wyników
Wyniki można opisać na kilka sposobów: jako występowanie danego rodzaju zachowania w ostatnim roku (tak lub nie), jako częstość (obliczaną ze środków przedziałów odpowiedzi) lub jako chroniczność. Osobno analizuje się sprawstwo i doświadczanie przemocy oraz formy łagodne i ciężkie. Skala nie ma progów klinicznych; każde zgłoszenie napaści fizycznej, przymusu seksualnego czy obrażeń wymaga oceny bezpieczeństwa i zaplanowania pomocy.
Ponieważ przemoc bywa zaniżana w samoopisie, wynik interpretuje się ostrożnie, najlepiej z uwzględnieniem informacji od obojga partnerów.
Rzetelność, trafność, czułość i swoistość – co mówią badania
CTS2 mierzy częstość zachowań w konflikcie (negocjacje, agresja psychiczna, przemoc fizyczna i seksualna, obrażenia), a nie stawia diagnozy. W pracy Strausa i wsp. (1996) skale miały dobrą spójność wewnętrzną (alfa 0,79–0,95).
Publikacja źródłowa: Straus MA, Hamby SL, Boney-McCoy S, Sugarman DB, J Fam Issues 1996.
Podobne skale i kwestionariusze
Funkcjonowanie całej rodziny ocenia Kwestionariusz Oceny Funkcjonowania Rodziny (FAD), a zadowolenie z relacji rodzinnych – Rodzinny APGAR (Family APGAR). Skutki doświadczania przemocy w postaci objawów stresu pourazowego mierzą Zrewidowana Skala Wpływu Zdarzeń (IES-R) i Lista Objawów Traumy (TSC-40), a ogólny poziom stresu – Skala Odczuwanego Stresu (PSS-10).
Źródła i dalsza lektura
Film instruktażowy (w języku angielskim)
Materiał ma charakter informacyjny i jest przeznaczony dla profesjonalistów ochrony zdrowia. Nie zastępuje oryginalnego podręcznika narzędzia, szkolenia wymaganego przez autorów ani oceny klinicznej.
