Test Integracji Wzrokowo-Ruchowej Beery (VMI), ang. Beery-Buktenica Developmental Test of Visual-Motor Integration (Beery VMI) – poniżej opisujemy, co ocenia to narzędzie, u jakich pacjentów się je stosuje, jak przebiega badanie i jak interpretować wynik. Omawiamy też wyniki badań nad rzetelnością i trafnością oraz wskazujemy publikację źródłową.
Co mierzy Test Integracji Wzrokowo-Ruchowej Beery (VMI)?
Test Integracji Wzrokowo-Ruchowej Beery (Beery VMI) ocenia, jak dobrze badany łączy percepcję wzrokową z ruchami ręki. Test główny polega na przerysowywaniu ołówkiem coraz bardziej złożonych figur geometrycznych. Dwa testy uzupełniające – percepcji wzrokowej i koordynacji ruchowej – pomagają ustalić, czy trudności wynikają z widzenia, z motoryki ręki, czy z ich integracji. Test opracował Beery; szóste wydanie ukazało się w 2010 r.
Dla jakich pacjentów jest przeznaczone narzędzie?
Beery VMI stosuje się u dzieci od 2. roku życia, młodzieży i dorosłych (normy obejmują wiek 2–100 lat) – w diagnozie trudności grafomotorycznych i szkolnych, dyspraksji rozwojowej, ADHD, u dzieci urodzonych przedwcześnie, po urazach mózgu i w zaburzeniach neurologicznych. Korzystają z niego psycholodzy, terapeuci zajęciowi, fizjoterapeuci dziecięcy i pedagodzy. Badanie można przeprowadzić indywidualnie lub w małej grupie. Test nie ma polskich norm.
Jak przeprowadzić badanie krok po kroku
W teście głównym badany przerysowuje do 30 figur geometrycznych o rosnącej trudności (w wersji skróconej dla małych dzieci – 21), bez gumki i bez obracania kartki. Najmłodsze dzieci zaczynają od naśladowania kresek i bazgrania. Badanie przerywa się po trzech kolejnych błędach. W teście percepcji wzrokowej dziecko wskazuje figurę identyczną ze wzorem, a w teście koordynacji ruchowej rysuje figury po śladzie, nie wychodząc poza wyznaczone pole. Test główny trwa 10–15 minut, a testy uzupełniające – po ok. 5 minut.
Test Integracji Wzrokowo-Ruchowej Beery (VMI) – materiały źródłowe w PDF
Poniżej znajdziesz linki do materiałów w formacie PDF: publikacji źródłowych, opisów narzędzia oraz polskich opracowań i badań walidacyjnych. Pliki z sekcji „materiały w języku polskim” to przede wszystkim artykuły i opracowania – nie zawsze zawierają sam formularz. Formularze i normy tego narzędzia są chronione prawem autorskim i dystrybuowane odpłatnie przez wydawcę – nie udostępniamy ich. Oryginalną wersję należy uzyskać od wydawcy.
Interpretacja wyników
Wyniki surowe przelicza się na wyniki standardowe (średnia 100, odchylenie standardowe 15), centyle i równoważniki wieku. Wynik 85–114 uznaje się za przeciętny, 70–84 – za poniżej przeciętnej, a poniżej 70 – za bardzo niski. Porównanie trzech testów wskazuje źródło problemu: niski wynik tylko w teście głównym sugeruje trudności z integracją, a niski wynik także w teście percepcji lub koordynacji – zaburzenia w tym obszarze.
Normy są amerykańskie, dlatego w Polsce wyniki traktuje się orientacyjnie. Wynik interpretuje się razem z obserwacją sposobu trzymania ołówka, napięcia mięśni i uwagi dziecka oraz z badaniem wzroku.
Rzetelność, trafność, czułość i swoistość – co mówią badania
Beery VMI jest testem standaryzowanym z normami amerykańskimi dla osób w wieku 2–100 lat. Wyniki standardowe mają średnią 100 i SD 15; wynik poniżej 85 wskazuje na trudności w integracji wzrokowo-ruchowej. Podręcznik podaje wysoką rzetelność między oceniającymi i test–retest, a testy uzupełniające (percepcja wzrokowa, koordynacja ruchowa) pomagają ustalić źródło trudności.
Publikacja źródłowa: Beery KE, Beery NA, Beery VMI (wyd. 6), Pearson 2010.
Podobne skale i kwestionariusze
Percepcję wzrokową bez udziału ruchu ocenia Test Percepcji Wzrokowej bez Udziału Motoryki (MVPT-4), a rozwój motoryczny małych dzieci – Skale Rozwoju Motorycznego Peabody (PDMS-2). Przetwarzanie sensoryczne opisuje Miara Przetwarzania Sensorycznego (SPM-2), a zręczność ręki – Test 9 kołków (9HPT).
Źródła i dalsza lektura
Film instruktażowy (w języku angielskim)
Materiał ma charakter informacyjny i jest przeznaczony dla profesjonalistów ochrony zdrowia. Nie zastępuje oryginalnego podręcznika narzędzia, szkolenia wymaganego przez autorów ani oceny klinicznej.
