Test 2-minutowego marszu (2MWT), ang. 2 Minute Walk Test (2MWT) – poniżej opisujemy, co ocenia to narzędzie, u jakich pacjentów się je stosuje, jak przebiega badanie i jak interpretować wynik. Omawiamy też wyniki badań nad rzetelnością i trafnością oraz wskazujemy publikację źródłową.
Co mierzy Test 2-minutowego marszu (2MWT)?
Test 2-minutowego marszu (2MWT) mierzy dystans, jaki badany pokonuje szybkim, ale bezpiecznym chodem w ciągu 2 minut. Jest prostą i szybką miarą wydolności oraz sprawności chodu, przydatną zwłaszcza u osób, dla których test 6-minutowy jest zbyt męczący. Pierwotnie opisali go Butland i wsp. (1982) jako krótszą wersję testów 6- i 12-minutowego marszu u chorych na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc.
Dla jakich pacjentów jest przeznaczone narzędzie?
2MWT stosuje się u dzieci od 3. roku życia i dorosłych – m.in. po udarze, po amputacji kończyny dolnej, w stwardnieniu rozsianym, chorobie Parkinsona, chorobach płuc i serca, u osób starszych oraz po zabiegach ortopedycznych. Korzystają z niego fizjoterapeuci i lekarze – do oceny wyjściowej, monitorowania rehabilitacji i w badaniach klinicznych. Test wchodzi w skład zestawu NIH Toolbox.
Jak przeprowadzić badanie krok po kroku
Wyznacza się prosty korytarz (np. 15–30 m) z oznaczonymi punktami zawrotu. Pacjent ma przejść jak najdłuższy dystans w ciągu 2 minut, idąc szybko, ale bezpiecznie, bez biegu; może korzystać z używanej na co dzień pomocy do chodzenia, co odnotowuje się w protokole. Badający mierzy czas, podaje standardowe zdania zachęty (lub nie podaje ich wcale, zgodnie z przyjętym protokołem) i po 2 minutach zaznacza miejsce zatrzymania. Wynikiem jest dystans w metrach. Przed testem i po nim można zmierzyć tętno, saturację i nasilenie duszności.
Test 2-minutowego marszu (2MWT) – materiały źródłowe w PDF
Poniżej znajdziesz linki do materiałów w formacie PDF: publikacji źródłowych, opisów narzędzia oraz polskich opracowań i badań walidacyjnych. Pliki z sekcji „materiały w języku polskim” to przede wszystkim artykuły i opracowania – nie zawsze zawierają sam formularz. Narzędzie można stosować w praktyce klinicznej bez opłat; kopiując lub publikując formularz, podaj źródło (autorów i publikację oryginalną).
Interpretacja wyników
Dłuższy dystans oznacza lepszą wydolność i sprawność chodu. Wynik porównuje się z normami dla wieku i płci (np. z NIH Toolbox) lub z wcześniejszym badaniem pacjenta. U zdrowych dorosłych dystans wynosi zwykle ok. 150–220 m, w zależności od wieku.
Wynik zależy od długości korytarza, liczby zawrotów i sposobu motywowania pacjenta, dlatego kolejne badania trzeba wykonywać w tych samych warunkach. Test nie wskazuje przyczyny ograniczenia – może nią być mała wydolność krążeniowo-oddechowa, osłabienie mięśni, ból czy zaburzenia równowagi.
Rzetelność, trafność, czułość i swoistość – co mówią badania
2MWT mierzy dystans pokonany w ciągu 2 minut i służy do oceny wydolności oraz chodu, a nie do rozpoznawania chorób. Już w pracy Butlanda i wsp. (1982) dystans z testu 2-minutowego silnie korelował z wynikami testów 6- i 12-minutowych u chorych na POChP. Test ma bardzo dobrą powtarzalność (ICC powyżej 0,9) m.in. po udarze, po amputacji i w stwardnieniu rozsianym, a jako część NIH Toolbox ma normy dla osób w wieku 3–85 lat.
Publikacja źródłowa: Butland RJ i wsp., BMJ 1982.
Podobne skale i kwestionariusze
Dłuższym testem wydolności jest Test 6-minutowego marszu (6MWT), a u osób, które nie mogą chodzić po korytarzu – Test 2-minutowego marszu w miejscu (2MST). Szybkość chodu mierzy Test 10-metrowego chodu (10MWT), a subiektywny wysiłek podczas testu – Skala Odczuwanego Wysiłku Borga (RPE).
Źródła i dalsza lektura
Film instruktażowy (w języku angielskim)
Materiał ma charakter informacyjny i jest przeznaczony dla profesjonalistów ochrony zdrowia. Nie zastępuje oryginalnego podręcznika narzędzia, szkolenia wymaganego przez autorów ani oceny klinicznej.
